Dzięki badaniom Prehna

„Dzięki badaniom Prehna i Kleina obalona została koncepcja, że nowotwory, jako powstające z komórki (komórek) organizmu, nie mają zdolności uruchamiania układu odpornościowego. Burnett postawił nawet hipotezę, że zaburzenie nadzoru immunologicznego prowadzi do rozwoju raka. Obecnie wiemy, że sytuacja ta jest bardzo złożona, a nowotwory posiadają specyficzne dla siebie antygeny. Niestety każdy rak jest indywidualnym, niepowtarzalnym tworem i dopiero produkcja przeciwciał monoklonalnych otworzyła nowe możliwości poznawcze i leczniczodiagnostyczne. Układ immunologiczny, obok układu nerwowego i hormonalnego, należy do podstawowych systemów regulacyjnoobronnych organizmów i z tego powodu zawsze bierze udział w procesach nowotworowych, które również same mogą wykazywać te systemowe właściwości. Jego podstawę komórkową stanowią makrofagi, leukocyty i limfocyty (krwinki białe), a nawet erytrocyty (krwinki czerwone).
Makrofagi i niektóre leukocyty, poprzez tak charakterystyczną dla bezkręgowców fagocytozę, stanowią u człowieka tylko jeden z elementów systemu immunologicznego, bez którego każdy człowiek musiałby zginąć z powodu chorób zakaźnych. Ludzie, którzy przebyli choroby infekcyjne są na nie uodpornieni i bardzo rzadko zapadają na tę samą chorobę. Ta odporność jest jednak bardzo specyficzna, tzn. skuteczna przeciw jednej odmianie, np. wirusów, i nie chroni przed innymi. Dotyczy zaś organizmów obcych i ich wydzielin, najczęściej toksycznych, nie reagtfje wobec ciał własnego organizmu. Odstępstwo od tej ostatniej zasady dotyczy zjawiska autoimmunizacji i jest zawsze groźne dla człowieka — na szczęście bardzo wyjątkowo spotykane.“(4)